Alam ko na kung bakit kahit anong pilit ay hindi ko makasundo ang subject na mathematics. Naisip ko habang nakikinig ako sa lecture ni Adorna, professor sa Discrete Mathematics. Hindi lumilipas ang labinlimang minuto ay tatlong punong blackboard na ang naisulat niya tungkol sa topic naming functions and relations na kahit alam ko ang ibig sabihin ay madali niyang nagagawang magulo at mahirap intindihin. Yun ata ang pinagkaiba ng higher math subjects kaysa sa mga ordinaryong kinukuha ng isang non-math-related course major tulad ng Math 1, mas magulong tinuturo ang karaniwang lesson. Naalala ko tuloy ang isa sa mga nabasa kong quotes sa Math category ng komski quotebox. Sabi ni George Polya, “Mathematics consists in proving the most obvious thing in the least obvious way”.

Hindi ko na kinokopya ang mga sinusulat ni adorna sa pisara. Ni hindi na nga ako nakikinig masyado. Ang huling tanda ko ay pinoprove niya ata na ang isang partial-order relation ay transitive, reflexive at anti-symmetric. Nakatingin ako sa labas at tinatanaw ang mga tao sa kalapit na new NIP building, pero hindi ko naman sila nakikita dahil ang ibig sabihin ng magkalapit na building dito sa unibersidad na napasukan ko ay aabutin ng ilang minutong lakad at hindi nangangailangang magdyip pa. ( napalayo ako ng kwento na parang nangyayari lagi kapag nagsisimula akong makinig sa lecture na ito, hindi maiwasang mapalayo ng iniisip )

Kapag sinisilip ko ang pisarang punong-puno ng mga pinaghalu-halong math, logic at statistical symbols (at meron ding imbento niya) ay hindi ko naman makita ang mga sinasabi niyang kabuluhan. Yun ata ang problema ko, masyado akong nahihirapan mag-isip ng sobra dahil kailangan talaga yun sa math. Kaya ayoko talaga ng math, para siyang joke na hindi ko gets ang punchline kaya hindi ako matawa. Alam mo naman siguro ang pakiramdam kung lahat ng nakapaligid sa iyo ay natatawa sa isang joke pero ikaw ay hindi. Pwede na ring ikumpara kapag nasa loob ka ng kwarto na puno ng mga kaklase mong mas magaling kaysa sa iyo.

Pero hindi tulad ng isang joke na hindi mo magets, hindi mo pwedeng pekein na lang ang tawa mo kapag hindi mo maintindihan ang lesson mo sa math.

Baka nga mapaiyak ka pa.