Power of Two - Indigo Girls

naalala mo pa ba nung 1st year highschool tayo? nasa likuran lang kita, alphabetically arranged kasi ung seating arrangement.. ‘F’ nagsisimula ung apelyido ko, ‘G’ naman ung sayo.. di pa tayo masyadong close nun eh, naguusap naman tayo pero may iba kang barkada at may iba rin akong circle of friends.. little did we know eh magiging more than bestfriends tayo, magiging sisters pa pala tayo..

nung birthday ko nung 2nd year, binigyan mo ako ng card.. sabi mo dun sa message,

Pls. tanggapin mo ang aking malugod na pagbati bilang iyong kaklase and always pray.

seryoso pa ung message mo sa akin noon.. bilang iyong kaklase.. bago matapos ang taon, unti-unti na tayong nagsabihan ng sikreto, ikaw din ung tinakbuhan ko nung inaway ako ng barkada ko..

4th year highschool, ito na ata ung taong memorable para sa atin.. di lang sa ating dalawa, kasama na rin si Raych.. dahil sa TV show na Charmed, naging Halliwell sisters tayo ng IV-Quezon.. ikaw si Prue, ako si Piper at si Raych naman si Phoebe.. sis na ang tawagan natin sa isa’t-isa.. kapatid na nga ang turingan natin kahit na ayaw mong maging panganay sa ating tatlo.. napadalas ang usapan sa telepono, kahit na buong araw magkasama sa eskwela.. nagpapasahan pa tayo ng mga sulat kahit na magka-row lang naman tayo at pwedeng magusap.. mali ung unang akala ko sayo, kala ko kasi tahimik ka, di naman pala masyado.. ^_^

tumungtong tayo ng kolehiyo, di nawala ung communication natin dahil sa iisang kolehiyo lang tayo pumasok.. paminsan-minsan nagkikita-kita tayo matapos ang klase.. di nabago ang samahan.. lalong napadalas ang tawagan sa telepono dahil bihira nang magkita.. kung kelan tayo naging close na talaga, saka naman may mangyayaring di natin inaasahan..

tumigil ka sa pag-aaral dahil sa sakit mo.. 1st yr highschool pa lang kasi tayo, may sakit ka na.. ilang araw ka ring di nakapasok noon.. sabi nung doctor, di ka na daw magtatagal.. pero kahit na sinabi na sayo un, namuhay ka pa rin ng normal.. pero nanalo pa rin ang sakit mo, kaya nagdesisyon kang tumigil muna sa pag-aaral.. kahit na nagstop ka na, di pa rin nawala ung samahan natin.. ganon pa rin, walang pinagbago.. minsan pa nga pinupuntahan ka namin sa inyo.. kapag may problema ako, tinatawagan kita.. lagi kang handang makinig.. pinararamdam mo na lagi ka lang andyan para sa akin.. ikaw ata ung unang taong nagsabi sa akin na wag akong masyadong mabait dahil ako na rin mismo ang nasasaktan.. madami kang nai-share sa akin, and i’ll always treasure that..

i miss you sis..

Nov. 24 na naman.. 24th birthday mo na dapat.. Happy Birthday.. hanggang ngayon, i can still picture your face and your smile.. hanggang ngayon, sa tuwing naririnig ko ung kanta ni Coco Lee na “Before I Fall in Love”, naaalala kita.. you taught me a lot of things, lalo na ung pagiging strong.. thank you for being part of my life..

i love you sis..

and you will always be my angel…

[namehere]*,

hi.. i know medyo galit ka sa akin dahil di ako nakapag-explain ng maayos kung bakit ako nagdecide ng ganon.. minahal kita. as in mahal na mahal, kaya lang di ko kayang suklian ang pagmamahal mo para sa akin.. minsan feeling ko, you don’t deserve me, na may mahahanap ka ring babae dyan na mas mamahalin ka ng higit pa sa pagmamahal na binibigay ko sayo.. nag-aalala ako baka kasi kung anong maging epekto nito sayo.. walang ibang taong involved dito at wala kang kasalanan.. nasa akin ang problema.. ako ang natakot dahil baka di ako makatupad sa mga pinangako ko sayo.. wala kasing kasiguraduhan kung anong pwedeng mangyari sa atin after 1 month, 5 months o kaya one year.. pano rin kung umalis na ako? ayokong maghintay ka ng matagal dahil gusto ko ring makakilala ka ng ibang pwedeng magmahal sayo..

mahirap din para sa akin.. ayoko talagang mawala ka pero wala akong ibang maisip kundi ang palayain ka.. siguro matagal pa ako ulit papasok sa isang relationship.. ayoko kasing makasakit ng iba.. sorry talaga.. alam ko nasaktan kita ng sobra dahil sa nangyari, i really feel guilty.. try to love someone else there, move on, katulad ng gagawin ko.. you’ll always be a special part of my life. mahal na mahal kita na ayokong umasa ka sa hindi sigurado.. unfair para sa part mo ang maghintay para sa akin na kahit ako di ko alam kung ano ang mangyayari.. im willing to wait pero di ko alam kung hanggang kailan..

minahal kita at naramdaman ko ang pagmamahal mo kahit magkalayo tayo.. hindi ko lang talaga alam kung masusuklian ko ang pagmamahal mo sa akin..

sorry talaga.. kung andito ka lang, masasabi ko talaga lahat-lahat…

– carme

======

di ko pinadala ung sulat.

now i know how he felt that day when i broke his heart. too many broken promises and i am to blame. now i felt how to leave someone behind and to be left behind. it sucks.

ang tilamsik ng tubig na mula sa paglapat
ng mga mabibigat na yapak
sa basang kalsadang inaagusan
ng papalakas na ulan
ay agad-agad ring humahalo't
sumasabay sa landas
ng sanga-sangang daan ng paghihiwalay

sa pagsambit mo ng mga katagang "Paalam."
at sa unti-unti mong pagtalikod sa aking harapan
ay pilit kong ngiti mo'y hanggang
sa huling sandali'y muli pang pagmasdan

ang tuloy-tuloy mong paglisan
at sunud-sunod na papalayong hakbang
ay parang isang napakagandang larawan
na aking walang magawang pinagmamasdan
habang ito'y unti-unting nabubura't
tuluyan nang naglalaho
at nakikita ko na lang ang aking sariling
nakatitig sa iyong kawalan

ngunit kahit ilang beses ko pang
paulit-ulit na ipinta
ang isang magandang larawan
na imahe mo ang nagbibigay halaga
at kahit paulit-ulit din itong mabura,

hahawakan ko pa ring mariin itong brotsa,
iipunin ko ang natitirang pintura
at muling magsisimulang puminta

Dalawang taon na ang lumipas nang isinulat ko itong tula. At dati nung hinagilap ko lahat ng mga isinulat ko'y nalaman ko na wala pala akong kopya nito, dahil ang tanging kopya kung saan ko ito isinulat ay ibinigay ko sa kanya (pinost ko rin ito sa komski.blogista.com pero nawala naman yun at wala akong backup). Pagkalipas ng dalawang taon ay muli ko itong nabasa, dahil isinulat niya ako ng isang kopya.

Minamahal ko siya. >