Hindi ko alam kung bakit kita iniisip, gayong hindi naman kita kilala. Bakit paggising ko kahapo’y naging laman ka kaagad ng aking isipan gayong ang nalalaman ko lang ay ang iyong pangalan? Pangalang hindi ko man lang alam kung tunay, ngunit, ito’y sa iyo’y aking naiuugnay.

Hindi ako sigurado kung bakit ako nangangarap ng isang araw na kasama ka, gayong hindi man lang kita kakilala. Bakit ko iniisip ang mga lugar na pwede nating mapuntahang dalawa? Bakit ako nangingiti sa tuwing nakikinita ko ang sayang idudulot sa akin ng mukha mong nakatawa? Isang mukhang kahit hindi ko pa nasisilaya’y sigurado akong kaaya-aya.

Hindi ko alam kung bakit ako nakararamdam nang ganito, gayong hindi kita kilala. Bakit ako nalulungkot sa iyong pagkawala, gayong, nung una pa lamang ay wala ka na talaga?

Hindi ko alam kung bakit kita iniisip, pinapangarap, sinisinta, gayong hindi naman kita kilala. Bakit ako nagkakaganito, gayong wala naman akong nalalaman sa iyong mahalaga? Pero ano ba talaga ang dapat na aking ipinagtataka, ang lahat ng mga bagay na sa aki’y iyong ipinadarama gayong hindi naman kita kilala?

O kung bakit hindi kita kakilala?